Yazar Fuat ADIGÜZEL

Henüz doğmadan önce kanımıza işlendi savaş  Üstün ruhlar zincire vurulamaz  Sınırlarımız neresi diye sorma bize tanrım  Eline cihat bayrağını almış Türk'e sınır sorulmaz  Yazgımız henüz tarih başlamadan yazıldı  İsyan bayraklarını zulüm edenlerin topraklarında kaldırdık  Namus borcudur bizim için cihan hakimiyeti artık  Neyleyim aşkı neyleyim hazzı neyleyim pervasızca hayatı  İmtihanım Türklüğü her yere yaymaktı Hasret çektiğim tek mevzu düşman kaleleriydi  Asker doğup asker ölmekti Lafı ebeliği edebiyatçı işiydi bizim edebiyatımız ölümü esnemizde görmekti  Atlar sürülsün düşmanın sırtına  Tarih yazmalıydık Türklük adına  Savaş koyar mı ruhu Atsız gibi olana  Irmakta sulanırken atlar mektup bıraktım sana  Zamansız adamsın bizim için Atsız baba

Tek eylemim eylemsizlik  Tanrı seni benim için mi icat etti  Bin küsur yıldır öğrenemedim sevmeyi  Şimdi anlıyorum tanrının neden böyle dediğini  Sen misin beni baştan çıkaran  Ben miyim senin için baştan çıkan  Varlığın insanları kıskandırıyor  Seni görmek için her gün ruhum iştahla uyanıyorum

Keşke aynı güne beraber uyansak Aynı tanrı bizi cennetine koysa  Her gün çay doldursan kırık bardağıma Ey sevgili! Merhaba de kalbimin kırık camlarına  Siluetini görüyorum her gün aynamda  Kötü giden hayatımda iyinin arkasında dursan  Depresyondayken sana sarılsam bütün ruhumla  Sadece sevişmek Dünya'yı umursamamak sana

Merhaba Bianca. Geceleri uyuyamıyorum. Artık eskiye nazaran daha fazla ve etraflıca düşünmeye başladım. Nereye gideceğim? Nasıl bir yol haritası çizeceğim? Hepsi muallak. Gözlerimin açık kalmaya niyeti yok. Arkamda bıraktığım pek bir şey kalmadı. Kendimi tükettim. Zamanın önüne geçmeye çalıştıkça zaman beni gerisin geriye götürdü. Ölümün nasıl bir şey olduğunu merak etmeye başladım. Yaşamda merak edilecek pek fazla argüman olmadığını düşünüyorum. Her şey oluşurken içinde bir tükenmişlik hissini beraberinde getiriyor. Her insanın aklında bir plan var. Hayata geçirmeye çalıştığı kimilerine göre basit kimilerine göre zor planları için didinip duruyorlar. Talih kuşu kimin başına vurmalı? Şans toplarından çıkan rakamların kime isabet edeceği konusu yeterince gülünç. Her şeyin bir tesadüf içerisinde oluşma fikriyse en az diğerleri kadar gülünç. Hayvan olmam gereken bir yeryüzünde bilinçli olmayı seçtiğim gün aklımın kendini bir yerlerde gösterme çabasıysa gurur verici değil. Acı çekiyorum Bi...

Merhaba Bianca. Hislerimin karmaşıklığı canımı sıkmaya devam ediyor. Her şeyin sıradanlaştığı, monotonluğun esiri olduğu bir yeryüzünde yaşıyoruz. Ruhumun derinliklerinde bir yerde öyle amaçsız kalmanın bir tesellisi olması gerektiğini düşünüyorum fakat bu teselli düşüncesi bana ait değilmiş gibime geliyor. Betona çarptım. Duygularımın kontrol altına alınması gerekiyor aksi takdirde kaosa sürükleniyorum. Başımın içinde mükemmel bir ağrı var. Yoğunluğunu anlatamam. Ağrı kesicilerin içimdeki kayboluşun önüne geçmesini isterdim. Olmadı. Her şeyi başkalarının düzeltmesini beklemenin ne kadar güçsüz bir var olma biçimi olduğunu söylesem yanılmış olmam sanırım. Şimdiyse kaybolan kimlikler var yeryüzünde. Her geçen gün ayrışan, birbirinden bağımsız hareket etme çabasında olan insanlar var. Fikirleriyle bir topluluk oluşturmaya çalışıyorlar. Peki, bu benimsedikleri fikirlerin kendine ait olduğu yanılgısının niye farkında değiller? Fikirlerin tıpkı eşyalar gibi birer miras olduklarının niye far...

Merhaba Bianca. Şimdilerde Dünya'nın ufacık olduğu söylentisi geziyor insanların dilinde. Ben bu ufacık yerde yaşarken kaybolmayı nasıl başardım. Her yerde gördüğüm yeni yüzler eski yüzlerin aynası gibi geliyor. Nefretim büyüme ve git gide güçlenmeye devam ediyor. Aslında bu uzun paragrafların benim için bir anlamı yok. Bir şeylerin kabul gördüğü bu yeryüzünde kaygı ve depresyondan kurtaramıyorum kendimi. Aklıma hemen şu soru geliyor. " Acaba nasıl bir insan olsaydım Dünya'ya katlanabilirdim?" sorusuna verecek bir cevabım yok. Nasıl bir insan olursam olayım o insan ben olmuyorum. Paralel evrende tasarladığım, yarattığım hiçbir yeni et kütlesinin şu an içimde bulunan et kütlesiyle eş değer olamayacağını biliyorum. Yaşamaya şüpheyle yaklaşmamak gerekiyor. Kurallar, sınıflar, zenginler ve fakirler kısaca insana dair olan her şeye şüpheyle yaklaşmanın bedelini kendime ödetiyorum. İnsan durup dururken hiçbir neden yokken kendini hasta eder mi? Üzülüyorum kendime. Bugünlerd...

Merhaba Bianca. Normalde e posta, sosyal medya yoluyla sana ulaşmam daha kolay olur diye düşünmüştüm. Normal olmayan bir psikolojik bunalım içerisindeyim. Her gün bir önceki günden tiksinerek, nefret ederek yaşıyorum. Depresyonum bütün bedenimi sardı. Her gün çıkış yolu aramaktayım. Her şeyden memnun olduğum zamanlar oluyor. Aklım ve ruhum bu memnuniyetin karşısında. Sana bu yazıları bir anda göndereceğim. Kararımı verdim. Ben kendimin katili olacağım. Sonsuz bir yaşamda sonsuza kadar yanacağım. Şimdi neyin farklı olduğunu söyleyebilirim sana? Ne farklı? Didinip bir yerlere gelememekten bıktım. Saatlerce çalışmaktan bıktım. İnsanların o muhteşem bakışlarının altında yatan gerçeği gördüm Bianca. O gerçek beni bitirdi. Anlamlı görünen koskoca bir hayatın altındaki anlamsızlığı kaldıramıyorum. Hangi güç içimde her geçen gün yayılan bu hastalığa merhem olur? Kimseyi cezalandırmak niyetinde değilim. Birini cezalandırmamak için çokça vicdan ve merhamet sahibi olduğumu düşünüyorum. Cümlenin y...